Architectuur in de velden: de Vlooybergtoren

Vlaanderen telt vele prachtige plekjes. En bevreemdende. Ooit gehoord van de Vlooybergtoren?

Wij ontdekten dit kunstwerk tijdens een wandeling in de velden. In de buurt van Aarschot/Tielt-Winge.

Prachtig glooiend is het daar. Een fijne lappendeken van korengele velden, schaduwrijke holle wegen en toefjes hagen en bomen.

Op een knooppunt van fiets-, mountainbike-, wandel- en ruiterroutes zie je plots dit:

Vlooybergtoren Tielt-Winge

Een vreemd silhouet. Een moderne Jacobsladder die naar de hemel reikt.

Mooi vind ik hem vanop afstand niet echt.

Absurd en opvallend in de landelijke omgeving. Maar wel fascinerend.

Vanaf het moment dat je het silhouet gezien hebt, wil je het kunstwerk van dichterbij bekijken.

Of is dat gewoon mijn aangeboren nieuwsgierigheid?

Omdat hij op één van de hoogste locaties van het Hageland staat (80m), is het ook een echt baken.

De zwevende trap in cortenstaal staat robuust te pronken. Hij daagt uit.

Om dichterbij te komen, om uit te proberen en te testen, om naar de hemel te reiken.

Vlooybergtoren Tielt-Winge

Van dichtbij  krijgt de constructie een natuurlijker uitzicht. Minder confronterend,vind ik. De keuze voor het roestbruine staal ‘klopt’. Het materiaal verwijst naar de typische ijzerzandstenen heuvels van de streek.

En het uitzicht? Dat is natuurlijk prachtig. Met een hoogte van 11m en een lengte van 20m torent de toren -zoals dat hoort :)- boven het omliggende landschap uit. Bij helder weer zie je andere ‘hoogtepunten’ in de verte. Zoals de toren van de abdij van Averbode en zelfs de koeltorens van Vilvoorde. Naast een kunstwerk is deze zwevende trap dus ook een functionele uitkijktoren.

Vlooybergtoren Tielt-Winge

De trap staat hier sinds 2013. En won zelfs de Benelux staalbouwwedstrijd in 2014. Ingenieursbureau Close To Bone uit Langdorp kreeg de lauweren.

Vlooybergtoren Tielt-Winge

En het is duidelijk ook een goeie toeristische zet geweest. Als wij er zijn, stoppen er voortdurend fietsers en wandelaars bij het kunstwerk. Aan de voet ervan staat een picknicktafel. Er is bewegwijzering voorzien langs de grote baan (de typische bruine bordjes voor toeristische bezienswaardigheden). En er is wat verderop een parkeerterrein. Voor wie van heinde en ver komt.

Maar de buurt is landschappelijk gezien dan ook prachtig. Ongerept en eeuwenoud.

Of daar nu een toren bij hoefde, daar ben ik nog niet uit.

Ook al is het op zich een knap staaltje vakmanschap !

N.B. Je bereikt de trap via deze coördinaten:  0°55’36.2″N, 4°54’59.9″E.

  1. Eventueel te combineren met een bezoekje aan de waterburcht van Horst of, op 15 augustus, met een avondwandeling door Aarschot. De stad is dan sprookjesachtig verlicht met duizenden kaarsjes. Zo wordt al eeuwenlang Sint-Rochus geëerd, die de inwoners beschermde tegen de pest.

    1. Ja, voor ons was dat eigenlijk ook zo. Je trekt op reis en verkent de wereld, terwijl er in je eigen land nog heel wat leuke plekjes te ontdekken zijn ?. Dus we proberen wat te combineren ??

Altijd fijn om je reactie te lezen: