Inspiratie nodig voor een roadtrip in Puglia?

Apulië of, mooier in het Italiaans: Puglia. De streek die niet alleen de hak maar ook de spoor van de laars van Italië vormt. Omarmd door het azuurblauw van de Adriatische en de Ionische zee. Vroeger: arm en afgezonderd, vandaag: bemind door heel wat noorderlingen omwille van haar ruige kliffen, prachtige historische stadjes, fijne zandstranden en zalig-lekkere gastronomie. Wij verkenden de pareltjes van de regio een tijd geleden tijdens een roadtrip.

Puglia

  • Aankomst en vertrek in Bari

Wie met het vliegtuig naar Zuid-Italië gaat, landt en vertrekt meestal in Bari. Zoals wij. En dan met de huurauto op weg. NB. Over hoe avontuurlijk het is om in Bari-centrum een huurauto terug te brengen heb ik het vroeger al eens gehad. Samengevat: kies een verhuurkantoor bij de luchthaventerminal!

Bari zelf heeft alle moois en lelijks van een grootstad. We liepen er langs de verwaarloosde stationsbuurt maar evengoed ontdekten we er de rijke geschiedenis van het ‘centro storico’ met het Castello, de kathedraal (12de eeuw!) en de St. Nicolaasbasiliek. In deze laatste kerk rusten nog steeds de relikwieën van de goede heilige man uit Spanje – of was het Myra?. Ook de haven en de ‘lungomare’ zijn pittoresk.  Slenteren langs de kade tijdens de ‘passegiata’ in de late namiddag is een belevenis.  En ‘s avonds, als de grootste zomerhitte verdampt, zijn de straten één en al leven. Voor de liefhebbers: nightlife à gogo in deze stad. Ik hield het bij rustig langs de kade kuieren.

En dan zwijg ik nog van de winkelstraten, want in het moderne Bari is het de knip op de portemonnee houden als je een boontje hebt voor mooie kleren. Italian design. Wij waren slechts op doorreis in Bari. Cultuur opsnuiven en ontspannen kwamen op de eerste plaats. Shopping was geen prioriteit. Ietsiepietsie jammer toch. Maar fijn voor mijn portemonnee.

Puglia Bari

Puglia

Puglia

Puglia
Ongelooflijk: waar komen al die mensen plots vandaan op deze zaterdagavond?
  • Natuurgebied van de Gargano: Vieste en Peschici

Vanuit Bari trokken we naar het noorden. Het  natuurpark op het Gargano-schiereiland, in de spoor van de laars, is bij ons wat minder gekend. Maar Italianen brengen er graag hun vakantie door.

Ik begrijp nu waarom. De bergachtige streek met zijn haarspeldbochten langs de grillige kust biedt erg mooie vergezichten. De silhouetten van de oude trabucchi die nog overeind zijn gebleven, verwijzen naar een (bijna) vervlogen wereld. De rotsachtige kust met haar talloze grotten is een aanrader om vanaf het water te exploreren. En het binnenland vormt een groene long van koele bossen. Overdag zijn de stadjes slaperig en lijken ze wat te soezen in de hete middagzon.

Maar o wee als je hier op een zaterdagavond iets wil gaan eten! Dan is het tijdens het zomerseizoen koppen lopen in bekende stadjes als Vieste en Peschici. Wie rust wil, zoekt dan beter de kleinere dorpjes op of picknickt op de rotsen met zicht op zee. Kleine gelukjes met wijn, brood en vis. Wij logeerden buiten de stad in een comfortabel familiepension waar de moeder van de eigenaar ‘s ochtends nog zelf de orechiette maakte. En de voortreffelijke huiswijn namen we achteraf nog mee… naar huis. Zalig!

Herinneringen aan zeerovers en smokkelaars vind je nog terug in stadjes zoals Vico del Gargano. We spotten er oude stadswallen, bizarre kerkjes en … heerlijk ijs! Nog een romantisch detail: de patroonheilige van dit stadje is San Valentino. Op 14 februari wordt zijn beeld in processie door het dorp gedragen. De liefde vind je hier overal.

Gargano

Gargano

Vieste
Vieste

het smokkelaarskerkje
san vico de gargano
luguber kerkdetail in San Vico del Gargano

  • De vlakte van de Murgia en Castel del Monte

Van de Gargano reden we terug naar het zuiden, om het traditionele ‘Puglia’ te verkennen. De weg langs de Adriatische kust is niet altijd even interessant omdat je door een vrij eentonig vlak landschap rijdt. Het binnenland heeft meer te bieden met zijn uitgestrekte eeuwenoude olijf- en wijngaarden en het ruwe nationaal park van Murgia, waar de natuur het voor het zeggen heeft. Het gebied is ook archeologisch interessant, o.a. door de speciale bouwsels die herders er optrokken. En het is ook de vindplaats van een goedbewaard menselijke skelet van 150.000 jaar oud, ‘de mens van Altamura‘.

Wij raakten bijna de weg kwijt op de uitgestrekte eenzame hoogvlakte – murphy-gewijs net op het moment dat onze benzinemeter richting ‘nul’ daalde natuurlijk! Maar na een rit in ietwat gespannen sfeer bereikten we – mét auto – de beroemde burcht. Die dateert uit de 13de eeuw en is UNESCO-werelderfgoed. Ze prijkt ook op de muntstukjes van 1 eurocent in Italië. Intrigerend is dat overal in de citadel het cijfer 8 terugkomt: het bouwwerk heeft een achthoekige vorm, er zijn 8 torens en die zijn elk ook octogonaal. Jammer genoeg is het interieur helemaal leeg. Fantasie vereist om de vele historische verhalen tot leven te brengen ! Maar wat uitzicht en rijke geschiedenis betreft, kan je deze topper niet links laten liggen.

puglia-castel del monte

puglia-castel del monte

puglia-castel del monte

  • De Sassi van Matera

Vanop de Murgia-vlakte zetten we verder koers naar het zuiden. We staken even de grens over naar de provincie Basilicata om een andere bijzondere bezienswaardigheid te ontdekken: de grotwoningen- en grotkerken-stad Matera. Ongeveer 2000 mensen wonen nu nog steeds in de oeroude ‘sassi’ (grotwoningen) langs weerszijden van de indrukwekkende Gravina-kloof. Wij moesten weer even zoeken naar het oude stadsdeel.  Er stonden nochtans richtingaanwijzers. Maar we leken wel in kringetjes te draaien in het moderne stadsdeel. Omdat ze onder de grond zitten, zijn de grotwoningen zo goed als onzichtbaar (logisch natuurlijk). Een halve stad die tussen de rotsen verborgen zit…interessante filmset (o.a. voor ‘The Passion of Christ’).  Ik was verwonderd dat de site zo uitgestrekt was!

We logeerden zelf ook in een b&b in een grotwoning. Boeiende ervaring! Maar ik zou er nooit kunnen leven. Te beklemmend. Al is het binnen wel lekker koel. En dat is beslist nodig tijdens de hete zomers in deze rotswoestijn.

In het moderne stadsdeel wordt er ondertussen stevig op los gebouwd. In 2019 is Matera Culturele Hoofdstad van Europa. Hopelijk blijft het oude stadsdeel voldoende van zijn eigenheid behouden tussen al dat renovatiegeweld.

Matera
Gravina

Matera
de sasso barisano aan de overkant
Matera
van bij onze B&B
Matera
ons kamerraam vanop de ‘corte’
  • Op zoek naar Trulli

Natuurlijk konden we niet naar Puglia zonder trulli te zien.  In de buurt van Alberobello, Martina Franca, Ostuni ontdek je deze kabouterpuntmutshuisjes langs de kant van de weg. De typische witgekalkte huisjes met grijze puntdaken zijn enkel in Puglia te vinden. De speciale bouwtechniek waarbij stenen vakkundig op elkaar gestapeld worden zonder cement ertussen, zou uit de 15 de eeuw dateren. En bedoeld zijn om belastingen te omzeilen. Iets waarin dus niet alleen Belgen creatief zijn.

Alberobello is natuurlijk het mekka van de trulli, en dat zal je geweten hebben ook. Een heleboel kabouterhuisjes zijn ondertussen toeristenwinkeltjes geworden. Maar het blijft wel een indrukwekkend zicht, die 1500 massa merkwaardige huisjes naast elkaar! Je kan in de streek ook overnachten in heel eenvoudige of net luxueus uitgebouwde trulli.

Authenticiteit vind je eerder onderweg, terwijl je tussen de prachtig heuvelende olijfgaarden rijdt of in stadjes zoals Locorotondo, Cisternino of Ostuni rondkuiert.

Ons bezoek aan Alberobello checken?

puglia_alberobello

puglia_alberobello

puglia_alberobello

puglia_alberobello

Wij logeerden een paar dagen in de buurt van Ostuni, de bekendste ‘città bianca’. Het stadje ligt prachtig op een heuvel, je herkent het al van ver. Auto’s worden buiten de stadswallen gehouden, je parkeert op een randparking. En dat is geen slecht idee. Want ook hier komt de stad ‘s avonds tot leven en is het flaneren, zien en gezien worden op de piazza della Libertà. Wij gingen er elke avond naartoe. Gewoon om in de straatjes te slenteren, mensen te kijken, iets te drinken of vurrukkelukke stuzzicchini te proeven. En we maakten er een ontroerende Italiaanse volkszang mee, te midden van de plaatselijke bevolking.

De omgeving van Ostuni is ook bekend om zijn groot aantal eeuwenoude olijfbomen. Voor de geboorte van Christus bepaalden zij al het uitzicht! Jammer genoeg sterven deze bomen massaal af op dit moment. Aanvankelijk dacht men dat een bacterie de oorzaak was, maar ook een uitgeputte, ongezonde bodem zou aan de basis van het probleem kunnen liggen. Hopelijk kan dit prachtig stukje Puglia bewaard blijven!

Piazza della Libertà, Ostuni

  • Volare in Polignano a Mare

Er zijn in Puglia een heleboel plaatsen die om een bezoek smeken. Zo wil ik zeker nog Lecce, Otranto en Gallipoli nog verkennen. Maar omdat we naast cultuur en natuur ook wel wat strand wilden zien tijdens onze roadtrip, trokken we naar Polignano a Mare. Het (oorspronkelijk Griekse) stadje is net zoals Ostuni schilderachtig, en dat geldt ook voor het mini-strandje Lama Monachile Cala Porta dat is ingekapseld tussen de huizen en rotsen. Bijzonder aan Polignano is namelijk zijn ligging op een klif 20m boven de Adriatische Zee. Geen wonder dus dat Red Bull hier al een paar keer wedstrijden klifduiken heeft georganiseerd.

In de kalkstenen klif zijn er bovendien door het zeewater grotten uitgesleten. Die waren in de prehistorie zelfs bewoond. Snorkelen en duiken naar die grotten kan je hier volop! Wij hielden het bij wandelen naar de kleine, natuurlijke haven van San Vito, even verderop. Die dateert al van in de Romeinse tijd. Vlakbij de zee vind je ook de ruïnes van de oude San Vito-abdij met o.a. een kleine Romaanse kerk.

En natuurlijk kwamen we in onze zoektocht naar een zandstrand ook de ‘zanger der Italiaanse zangers’ tegen, Domenico Modugno. Zegt de naam je niets? Eén woord: ‘volare’.  Inderdaad, de zanger van de bekendste Italiaanse songtekst aller tijden is hier geboren. 3 meter hoog staat zijn beeld te pronken, gericht naar zijn geboortestad.

En dan blijft er ons niets meer over dan ‘nel blu di pinto di blu’. En tot rust komen op één van de bijzonder fijne stranden.

 

De route op de kaart

en een ode aan Puglia:

 

Puglia,
come potrei non amare questa terra,
dodici mesi mi ha ospitato
da soldato.
Il suo mare di acque chiare.
Le sue siepi di rosmarino fiorite.
Filari di grappoli dorati.
Le sue grotte.
Reperti di antichi monumenti.
Il Gargano.
Le Tremiti.
Gente laboriosa
che saprà trovare soluzioni ad ogni cosa.”

(Dedicata alla Puglia, door Virginio Giovagnoli – bron: Ontdekkingsblog Italië Ciao Tutti)

NB. Meer lezen? Saskia van Ciao Tutti tipt ook een heleboel prachtige onbekende plaatsjes in Puglia.

  1. Wat leuk, die trulli! Ik heb ze vaker op foto’s gezien, maar ik wist niet dat ze een aparte naam hebben. Eigenlijk wel logisch….

    Het zuiden van Italië lijkt me er tof voor een mini-roadtrip.

  2. Bari lijkt me echt een fascinerende stad. Ik kan me voorstellen dat je er veel mooie en veel lelijks vindt.. gek genoeg vind ik dat lelijks dan ook weer mooi, haha. En maak ik juist daarvan graag foto’s. De rest van de rondreis ziet er ook tof uit. Puglia lijkt me een heerlijke bestemming.

    1. Klopt, die contrasten maken een stad ook boeiend. In Palermo heb je ook zo’n extreme tegenstellingen.
      Ik heb echt genoten van onze reis in Puglia. En ik hoop er nog eens terug te gaan om Lecce te bezoeken.

  3. Oef, wat een fijne plaatjes allemaal! Zeker met het grauwe weer vandaag in Nederland zou ik er zo naar toe willen. Het lijkt me echt een toffe ervaring om eens in zo’n grotwoning te overnachten, prachtig!
    Een mooie regio om eens naar toe te gaan inderdaad!

    1. Ja, zalig warm en zomers,hè. Heerlijk om even te ontsnappen aan het noorden! En die grotwoningen: bijzondere ervaring. Ik zou het er wel snel benauwd krijgen, omdat er maar heel kleine raampjes zijn. Er is weinig rechtstreeks licht.

  4. Puglia lijkt me prachtig! Echt Italië, maar dan anders. De bergen, de haarspeldbochten langs de grillige kust en de mooie vergezichten klinken goed. En die trulli zijn er echt heel schattig uit!

    1. Ligt er maar aan wat je ‘goed’ noemt 🙂 – met mijn wagenziekte was het even uitkijken ! Maar haarspeldbochten: dat betekent altijd ook prachtige vergezichten. En die waren er zeker!

  5. Prachtig he! Ik ben al vaak in Puglia geweest, maar het blijft zo ongelofelijk mooi. Ik heb dan ook al heel wat plekken van jouw roodtrip gezien. 🙂

  6. Dit lijkt me een heerlijke bestemming, zo mooi! Ik ben nog nooit in de regio geweest maar het lijkt me prachtig. Mooie foto’s heb je gemaakt.

    1. Zeker goeie keuze – Als je in de zomer gaat hiken, zou ik voor de Gargano gaan, daar heb je nog meer groen en bomen. De Murgia-hoogvlakte – zeker in de buurt van Matera- is kaler en dan is het puffen in de zomermaanden. In mei of in het najaar kan alles natuurlijk. Veel plezier!

  7. Wat een heerlijke plek moet dit zijn. Rijden in grote steden is niet mijn hobby, dus het inleveren van de huurauto op de luchthaven klinkt zeker als een heel slim idee haha. Ik zou deze regio van Italië graag ontdekken, het lijkt me prachtig.

  8. Bedankt om me zin te doen krijgen in een reis naar Puglia.
    Zo’n heerlijk verslag met sprekende foto’s! Alle ingrediënten voor een dag met maartse buien.

      1. Jaa ik ga een maand interrailen door Europa! Van Italië naar Griekenland en dan via de Balkan weer terug. 😊

  9. Leuke post! Wij trokken een vijftal jaar geleden richting Puglia en logeerden ergens tussen Brindisi en Lecce. Mooie streek, met inderdaad een zalige gastronomie. En voor ons de kers op de taart: poseren aan het welkomstbord van Porto Badisco bij Otranto, omdat dorpjes die je familienaam dragen altijd speciaal zijn 😇

      1. Nog niet nagetrokken, maar als ik Italiaanse roots zou hebben moet het toch heel wat generaties teruggaan, want het grootste deel van de familie is geboren en getogen in Oost-Vlaanderen 😁

    1. Ja, ik was er zelf ook weer even aan toe. Een beetje escapisme op tijd en stond kan deugd doen😄! En dankjewel voor het compliment. (De hoed was pure noodzaak, ik ben al eens van mijn stokje gedraaid door te veel zon te lang op mijn bolletje te krijgen. Zeker de eerste dagen dat ik in het zuiden ben. Maar galant op te lossen 😊)

  10. Heerlijk om lezen! Ben ik correct dat je best een mondje Italiaans spreekt om er in deze regio op uit te trekken of kan je met Engels of Frans ook duidelijk maken wat je wenst?

    1. Italianen spreken niet zo makkelijk vreemde talen als wij, maar met Engels (en gebarentaal 😂) kan je je wel verstaanbaar maken. In de grote steden toch of op plekken waar er veel toeristen komen. Anderzijds verraste het ons dan weer dat soms eigenaars van kleinere hotels of b&b’s wel via mail in het Engels kunnen converseren, maar niet in de praktijk. Dan is het wat behelpen, maar lukt wel. Groetjes!

Altijd fijn om je reactie te lezen: