Uit-tip: Kunst in de koeltoren van Vilvoorde

Kunst beleven in een oude koeltoren? Dat leek ons wel wat. Dus we trokken naar Vilvoorde. Daar is Horst Expo neergestreken. In een verborgen hoek, de Asiat-site. Een wat achteraf gelegen terrein. Voluit : het “Arsenaal der Instrumenten en Apparatuur voor Telecommunicatie”. Vroeger militair domein dus. Daarna opvangplek voor vluchtelingen. En daarna bedrijventerrein.

Een hoop leegstaande gebouwen. Onmiddellijk naast de -niet altijd even geurloze – Zenne. En twee reusachtige koeltorens van een afgedankte elektriciteitscentrale. In één ervan is er nu een muzikale kunstinstallatie. Wij verkenden het terrein. En bezochten de koeltoren.

vilvoorde_koeltorens
Vanop de brug over de Zenne: de 70 jaar oude elektriciteitscentrale en de koeltorens

Op zoek naar de koeltorens – de locatie

Van de Asiat-site hadden we nog nooit gehoord. Dus even de locatie gecheckt op de FB-pagina van Horst Exhibition. En dan naar de Kerkhofstraat in Vilvoorde. Nieuwsgierig spiedde ik rond naar het silhouet van de koeltorens. Daar moesten we zijn! We parkeerden in een doodlopende straat bij het oude militair domein.

Achteraf bleek dat we – gefocust op de koeltorens als we waren – glansrijk voorbij de ‘officiële’ ingang waren gereden. Als je zelf zou gaan: op de foto hieronder zie je waar je best begint. Zodat je ook het infoboekje met het kunstenparcours meehebt. 🙂

kunst in de koeltoren Vilvoorde

Want er is niet alleen in één van de koeltorens een installatie opgesteld. Ook elders op het terrein vind je kunst. Er is een route uitgezet met werk van een tiental kunstenaars en architecten met verschillende achtergronden.

Wij stapten echter uit de auto, zagen een halfovergroeid pad tussen grote magazijnen en verlaten rijbanen en stapten richting koeltorens. Om vast te stellen dat die aan de overkant van de Zenne lagen! Zwemmen zagen we niet direct zitten. Maar fietsers langs het jaagpad wezen ons de weg naar de brug, enkele honderden meters verderop.

Zo geraakten we aan de overkant. Bij de elektriciteitscentrale. Ze is al vijf jaar gesloten. Maar vorige winter werd ze verschillende keren weer opgestart, toen de vraag naar stroom te groot werd. Op dit moment wordt er op dezelfde locatie een nieuwe centrale gepland. Reden te meer om nog snel van de gelegenheid gebruik te maken om een kijkje te nemen in de koeltoren.

kunst in de koeltoren in vilvoorde

Industriële iconen

De koeltorens zelf zijn een indrukwekkend staaltje industriële archeologie. We voelden ons zo klein naast die twee reuzen! En ook al is de infrastructuur half vergaan, bedekt met mos, verroest, en bladdert de verf af, toch straalt de plek een grote aantrekkingskracht uit. We haastten ons dus naar de stalen trap en vatten de klim aan.

koeltoren Vilvoorde

koeltoren vilvoorde
Verder dan dit ging het niet. Al had ik misschien wel eens vanop de top naar Vilvoorde willen kijken 🙂

Gezangen en beurscijfers

Mysterieuze klanken lokten ons verder omhoog en naar binnen. In de reusachtige ruimte van de afgedankte koeltoren. Het leek wel alsof we in een kerk waren. Die galm!

We ontdekten een loopbrug over de oude industriële resten. Tegen de wanden niets dan enkele luidsprekers. En opvallend : een lint van LED-schermen. Met een livestream van beurscijfers. Bevreemdend.

Wat een tegenstelling tussen de etherische, bezwerende klaagzang van menselijke stemmen en de rationele cijfertjes geprojecteerd op de muur. Drie keer raden wat het meest onze aandacht ving. Even luisteren?

De Nigeriaan Emeka Ogboh betoverde ons met zijn installatie ‘The Way Earthly Things are Going'(2017). De titel komt uit het lied “So much trouble in the world” van Bob Marley. Indrukwekkend galmde de Griekse klaagzang ‘When I forget, I am Glad’ om ons heen. Ik keek naar boven. Naar het rondje hemel waarnaar de klanken leken op te stijgen. Een smeekgebed.

Achteraf las ik dat de politiek geladen installatie oorspronkelijk voor Documenta 14 in Athene is gemaakt. Ze was ook te zien in Tate Modern in Londen.

Horst Expo

Daarna wandelden we terug langs de Zenne naar de Asiatsite. Die is eigendom van de stad Vilvoorde. Er wordt nog uitgezocht wat ermee gebeurt in de toekomst. In afwachting daarvan is zij deze  zomer het speelterrein voor creatievelingen.

Het Horst Arts & Music Festival gaat er door in september. We ontdekten tussen de overgroeide leegstaande loodsen al een stukje van het podium dat in aanbouw is.

Kunst in Vilvoorde
Het bureau Fala uit Porto werkt aan het ‘Feathers’-podium voor het muziekfestival in september

En we exploreerden de rest van de site. Lieten ons verwonderen, prikkelen, beroeren en uitdagen door de andere kunstinstallaties. En waren blij dat we weer een stukje van ons eigen land beter hebben leren kennen.

kunst in vilvoorde
de bevreemdende figuren van Caroline Mesquita contrasteren met de beelden uit de Klassieke Oudheid
kunst in vilvoorde
door het water lopen om de terracotta sculpturen van Benni Bosetto te ervaren
kunst in vilvoorde
een zuil van achtergelaten objecten, als een monument – van Christoph Meier

kunst in vilvoorde

kunst n vilvoorde
de zomer van Asiat : zomer voor de creatieve makers

Horst Exhibition /Expo Horst loopt van 14/07 tot 15/09/2019. Je kan gratis naar de koeltoren op woensdag, zaterdag en zondag van 12 tot 21 uur. Tijdens het Horst Festivalweekend (elektronische muziek) op 13-14-15 september zijn er nog meer installaties van binnen- en buitenlandse kunstenaars. Je hebt dan een festivalticket nodig om binnen te mogen.

  1. Het is mooi zoals tegenwoordig veel van die oude industrieterreinen nieuw leven wordt ingeblazen met een verscheidenheid aan culturele evenementen. Dat kan dus heel interessante ervaringen opleveren.

    1. Ik vond het ook leuk om deze plek te ontdekken. Ik kende de site helemaal niet. Ruig en poëtisch tegelijk. En de koeltoren vond ik … cool😄!Intrigerende muziek ook.

Altijd fijn om je reactie te lezen: