Naar de top van de onverbiddelijke vulkaan de Etna (Sicilië)

Ooit wandelden we in Napels de vulkaan de Vesuvius op. Een slapende afgeknotte reus. Maar zelfs geen mini-kringeltje rook te bespeuren.

Is er meer te zien op de Etna? Eén van de hoogste en actiefste vulkanen van Europa? Dat vroegen we ons af toen we in het charmante toeristenstadje Taormina op Sicilië verbleven. De uitdaging was er, dus … op weg!

Onderweg

Er zijn verschillende manieren om tot bij de top van de Etna te komen. Vanuit het zuiden, vanuit het noorden, met de kabelbaan, te voet, met een 4×4-voertuig…

Je kan zelfs een busrit boeken naar de berghut Rifugio Sapienza (1800 m.) vanuit Catania en Taormina. Beide steden liggen op ongeveer 1,5 u rijden van de voet van de vulkaan. Een kabelbaan gaat vanaf de berghut omhoog tot een hoogte van ong. 2600 meter.

Wij lieten de bussen echter voor wat ze waren en vertrokken met onze huurauto vanuit Taormina richting Etna. We kozen dus de zuidelijke toegang.

Onderweg wel enkele keren brandhaardjes gezien. Niks te maken met de vulkaan en niks ongewoons in het loeihete binnenland van het zomerse Sicilië. Maar toch voel je je wat ongemakkelijk als je vanuit de verte al rookpluimen langs de wegberm ziet opstijgen. Ook al ben ik gek op haardvuur :). In de eindeloze verlatenheid van de Siciliaanse akkers raak ik echter liever niet omsingeld door vuurhaarden die door zon of boeren werden opgerakeld.

Als we de bergflanken van de Etna oprijden, ontdekken we al welke verwoestingen de vroegere lavastromen hebben aangericht.

Sicilië_Etna

Met de 4×4 naar boven

We zetten de motor af op het parkeerterrein op de zuidflank. En wachten tot het pop-up-ticketbureau (een gammele houten hut) opengaat. Ondertussen kopen we enkele ansichtkaartjes bij wat moet doorgaan voor een toeristenwinkeltje.

Sicilië_Etna
nog even drinken

Voor de echte liefhebbers is de trektocht van enkele uren te voet naar de top van de Etna een must, maar ik geef het toe: wij kiezen voor een comfortabele rit met een 4×4-voertuig. Super!

Maar blijkt dat je er op tijd moet bij zijn. Want ter plekke blijken de uren van vertrek plots veranderd. Of zijn de busjes overboekt. Of hebben de chauffeurs geen zin. Dan is het wachten geblazen. Of de volgende dag terugkomen. Een afspraak op zijn Siciliaans…

Het landschap is echter imponerend. Zwarte gestolde lavastroken dooraderen het groen. Witte skeletten van dode ontwortelde bomen tonen waar de berg zijn krachten liet zien. Het is stralend zomerweer -dikke trui dus in de rugzak – en we verkennen de buurt. We besluiten om ons geluk te beproeven en te wachten tot de vorige 4×4-busjes terugkomen van de rit naar de top.

Sicilië_Etna

 

Sicilië_Etna
Dan maar kaartjes schrijven, wachtend op vervoer naar de top.

En inderdaad. Er blijken dan toch weer tickets beschikbaar te zijn voor de volgende rit. Hoe wonderlijk werkt toch de Siciliaanse administratie. Maar het belangrijkste: we kunnen mee!

Met een tiental mensen stappen we in. En dan is het stijgen naar ongeveer 3000 meter. Onderweg zijn er adembenemende vergezichten.

Sicilie_Etna
In de verte de zee, vanwaar we komen.

Sicilië_Etna

Sicilië_Etna

de weg van de vernietigende lavastroom (als we terugblikken naar de parking waar we opstapten)Sicilië_Etna

Op 3000 meter aangekomen

… komt het truitje van pas, bij een temperatuurswissel van 32 naar ongeveer 8°C.

Even poseren en dan volgen we de gids die ons langs oude kraters met rood-bruin gesteente verder omhoog loodst. De paadjes zijn smal, het gesteente scherp.

Sicilie_Etna

De Etna telt wel honderden kraters op zijn flanken. Zo lijkt het althans. En er komen er elk jaar nieuwe bij. Kleine rookpluimpjes stijgen op uit de vele zijkratertjes. Op sommige plekken is het gesteente zelfs warm.  Spannend.

De top van de vulkaan is voortdurend in verandering, horen we. Tijdens uitbarstingen wordt er meer gesteente opgehoopt of zakken flanken in. De hoogste top ligt nu op 3330 meter, op de rand van de noordoostkrater. Op dit moment zijn er vijf actieve hoofdkraters.

Helemaal tot aan de top van de Etna geraak je niet. Te gevaarlijk. De weg is afgesloten.  In een krater met kolkende lava kijken, zoals in de film, is er dus zeker niet bij :). Maar het landschap, gedomineerd door de voortdurende rokende vulkaan, is meer dan de moeite waard.

Sicilië_Etna
prachtige vergezichten
Sicilië_Etna
bij één van de vele oude kraters

Sicilie_Etna

mensenmieren in vulkanenlandHoe hoger we komen, hoe minder kleur.  Al is dit relatief. Hier en daar spot ik een biezonder hardleers rotsplantje dat het in deze woeste omgeving toch volhoudt.

Tenslotte belanden we in een soort zwart maanlandschap. Groot is onze verbazing als blijkt dat er sneeuw verborgen zit onder het roetige vulkaanstof! Wit en zwart, ijs en vuur verenigd.

Sicilië_Etna
sneeuw onzichtbaar verborgen onder het vulkaanstof van de laatste eruptie
Sicilië_Etna
desolate stofvlakte op de top

Met spijt in het hart omdat we niet verder mogen, werpen we een laatste blik op de rokende top.  Machtig en onverschillig daagt hij ons uit.

Het verbaast me niet dat mensen zich aangetrokken voelen tot deze plek. Het desolate landschap is ronduit indrukwekkend. En de vulkaan ja – die blijft eeuwig fascineren. Mét of zonder uitbarstingen.

Andere fijne belevenissen in Sicilië: ons citytripje naar Palermo, chillen in Trapani, tempels spotten in Agrigento en … het mooiste blauw in sant’Agata

Sicilië_Etna
één van de mooiste herinneringen

  1. De Etna is inderdaad heel fascinerend. Toen wij er meer dan 15 jaar geleden waren, was hij aan het uitbarsten. Een prachtig zicht, zeker ‘s nachts.

  2. Awel daar zou ik precies ook graag eens opwandelen! Alleen die jeeps… daar zou ik me als wandelaar wel aan ergeren. Of volgen die een andere weg?

    1. Is zeker de moeite! Maar je moet wel hittebestendig zijn🤪. De route is compleet verschillend hoor, daar hoef je je geen zorgen om te maken.

Altijd fijn om je reactie te lezen: