Wandelen bij de Abdij van la Ramée, de plek waar Lodewijk XIV zijn heerschappij verloor

Wowie! De omvang van de indrukwekkende hoeve met kolossale tiendenschuur, de schilderachtige ligging op de oever van de Gete, de fraaie torens,,… ze maken van de Abdij van La Ramée een unicum in  Waals-Brabant. En dan is er nog haar rijke geschiedenis. Want met een ietsiepietsie overdrijving is de Abdij van La Ramée de plek waar Lodewijk XIV zijn heerschappij verloor. Een luttele 10 km verderop ligt immers Ramillies. Daar moest Frankrijks zonnigste koning  in 1706 het onderspit delven tegen Engelse en Nederlandse legers. Maar zelfs los van het historische of architecturale belang is deze plek vooral een fijn uitgangspunt voor een wandeling. De velden glooien hier prachtig, de dorpen zijn pittoresk en het water van de Gete murmelt hier al eeuwen in tijdloze rust. Ideaal voor een zondags ommetje.

wandelen-abdij-la-ramée

De Abdij van La Ramée

Acht eeuwen geleden stichtten de Cisterciënzers hier al een nederzetting die zou uitgroeien tot een gerenommeerde abdij voor slotzusters (1216). De abdij maakte haar grootste bloeiperiode door in de 13de eeuw, lang voor Lodewijk XIV hier soldaatje kwam spelen dus.

Heiligen en kalligrafie

Tot in Rome toe was de abdij befaamd, er werden zelfs niet minder dan zes slotzusters zaligverklaard : Agnès, Anastasie, Marguérite, Ida van Léan, Ida van Nijvel en Sapience. Terwijl zo’n 20 slotzusters zich voornamelijk opsloten in hun cel om te bidden, werd de (praktische) boel draaiende gehouden door nog eens evenveel lekenzusters. Een abdis zwaaide de scepter over dit centrum van spiritualiteit, welvaart en macht.  En de omliggende dorpen floreerden mee.

De zusters muntten echter niet alleen uit in heiligheid, ze waren ook kunstzinnig. Het scriptorium verbonden aan La Ramée werd wijd en zijd geroemd omwille van zijn kalligrafie en miniatuurschilderkunst. Allerminst kneusjes  dus, daar in La Ramée.

wandelen-abdij-la-ramée

Oorlogstijden

Tijdens de 16de en 17de eeuw was het er echter minder leuk. Godsdienstoorlogen en politieke strijd zat, en de rijke abdij was een easy-peasy doelwit. Als het hen te bar werd, scharrelden de zusters hun rokken bij elkaar en vluchtten ze naar Namen. Om weer opnieuw te beginnen nadat de bui over was. De Engels legeraanvoerderJohn Churchill (inderdaad, voorvader van-)  legde in 1706 beslag op de abdij en liet er de gewonden van de Slag bij Ramilies verzorgen. Dat waren er beslist wel wat als je ermee rekening houdt dat de Nederlandse bondgenoot alleen al  zo’n 100.000 vechtersjassen op het slagveld opstelde. Churchill en de zijnen konden in Ramilies de strijd tegen de Franse Zonnekoning  definitief beslechten, na hem ook al een stevige pandoering bezorgd te hebben bij Blindheim aan de Donau. De familie Churchill kreeg als bedankje een hertogelijke titel (‘Duke of Marlborough’) van de Queen en hield er nog een ander leuk cadeau aan over: Blenheim Palace bij Oxford.  (Absoluut een bezoek waard!)

wandelen-abdij-la-ramée

Onderwijs en … bier

Na die woelige tijden kwam er in de 18de eeuw gelukkig een periode van heropleving voor de abdij. De zusters onderwezen de kinderen uit de omgeving en de hoeve herrees groter en indrukwekkender dan ooit uit haar as. De majestueuze boerderij die nu nog te bewonderen is, dateert uit deze periode. Fantastisch!

Na de Franse Revolutie was het weer kommer en kwel: de abdij werd geconfisqueerd door de staat, de school sloot, het domein werd verkocht, de kerk en het klooster werden met de grond gelijk gemaakt. Alleen de boerderij en enkele abdijgebouwen bleven overeind. En in gebruik. Want vanaf het begin van de 20ste eeuw tot 2007 woonden hier de Zusters van het Heilig Hart. De boerderij werd al in de jaren 1990 aan een particulier verkocht. Hij renoveerde het complex en nam in 2007 ook het resterende abdijgedeelte over. Sinds de eeuwwisseling wordt er zelfs een heus abdijbier La Ramée gebrouwen. Niet ter plekke, wel in Purnode, in de provincie Namen.  Er is zelfs een La Ramée -kaas (West-Vlaamse kaas gewassen in La Ramée-bier). Ik heb zelf nog geen van beide kunnen proeven, jammer!

Binnenwippen bij de Ferme de La Ramée

We rijden eerst een tijdje langs de stenen domeinmuur voor we aan onze linkerkant op de helling  de reusachtige tiendenschuur en de opvallende ronde toren van de hoeve ontdekken. Als een schip ligt het complex aangemeerd op de oever van de Gete. Wat een beauty!

wandelen-abdij-la-ramée

wandelen-abdij-la-ramée

Er is ruime parkeermogelijkheid aan de andere kant van de weg. Want zoals zovele monumentale sites is deze abdijhoeve ondertussen uitgebaat als congrescentrum en je kan er ook feesten organiseren.  Tegenover de hoeve is er -zoals vanouds –  een boomgaard aangeplant. Lieflijk kabbelt ondertussen het water in de vijvers bij de Gete. We zijn hier de enige bezoekers. Wat is het hier stil.

wandelen-abdij-la-ramée

wandelen-abdij-la-ramée

wandelen-abdij-la-ramée

Onder de duiventil van de toegangspoort wandelen we naar de binnenplaats. Die is bijna zo groot als een voetbalveld! Weg is de mestvaalt van de boerderij, in plaats daarvan strekt een frisgroen grasveld met enkele mooie bomen zich uit. We wandelen langs voormalige stallen, het woonhuis van de boer, nog meer stallen, en worden als een magneet aangetrokken naar de gigantische tiendenschuur, die de grootste is van het land.  En misschien ook wel de mooiste ;). Voor de geïnteresseerden: de schuur is zomaar even  49 m lang en 22,5 m breed.  Reusachtige stenen pilaren schragen deze stevige meid.

wandelen-abdij-la-ramée

Jammer genoeg zijn alle deuren gesloten en kunnen we niets van de binnenkant zien. We wandelen nog wat verder en proberen ons in te beelden waar de kerk, het klooster en het gastenverblijf ooit stonden. Nu is er alleen maar groen: een stuk tuin en aansluitend een bossig park. Eén en al natuur en rust.

Wandelen bij de abdij

Nadat we dit geweldige monument uitgebreid bewonderd hebben, is de omgeving aan de buurt. We kiezen voor de Promenade de La Ramée  (11 km) die zich voornamelijk door de velden slingert en ons ook even laat kennismaken met het charmante gehucht Jauchelette . De route is  bewegwijzerd, altijd handig. En het woord ‘druk’ is hier nog niet uitgevonden.

We wandelen langs halve holle wegen en genieten van het uitzicht als we op het hoogplateau tussen de akkers door kuieren.  Af en toe een bosschage,  eenmaal een kasteeltoren die uitrijst boven enkele daken. Paarden in                  een wei vol … paardenbloemen.  Een dorpskern met  een handvol gerestaureerde hoeves, een kapelletje, een hond die blaft.  Ruimte. En altijd die eindeloze einders. Of een horizon afgezoomd met tientallen bomen op een rij.

 

De ondergrond is meestal verhard : kasseien, een enkele veldweg en soms ook gewoon beton of asfalt (de minder mooie delen van de route die gewoon langs de baan lopen). Een gemakkelijke stapschoen is dus voldoende.

wandelen-abdij-la-ramée

En nog meer wandelingen:

  • Andere wandelinspiratie in de buurt van de abdij vind je beslist op het Route You-platform
  • Of hier, als je nog een wandeling zoekt bij Jauchelette
  • Een andere invalshoek is er bij Pasar:  in Ramillies is er een wandelroute door het groen die vertrekt aan de Sint-Hubertuskerk. Van het beroemde slagveld bij Ramillies is allang niets meer te merken, maar tijdens deze wandeling kom je wel relicten uit een veel verder –  Gallo-Romeins – verleden tegen, zoals  de 4 kilometer lange Romeinse heerbaan. In Hottomont moet je natuurlijk ook even langs de tumulus die daar al eeuwenlang prijkt. En vlakbij zijn er de intrigerende champignon-grotten van  Folx-les-Caves. Daar werden vroeger  scènes uit het Vlaamse jeugdfeuilleton Johan en de Alverman  gefilmd.

Maar het allermooiste moment beleef je toch als je, op het einde van de wandeling rond Jauchelette,  vanuit de velden afdaalt naar de Gete. En daar, stap voor stap, de Abdij van La Ramée terug ziet opduiken tussen het groen. Zalig!

wandelen-abdij-la-ramée

Ook leuk om te lezen:

4 thoughts on “Wandelen bij de Abdij van la Ramée, de plek waar Lodewijk XIV zijn heerschappij verloor

  1. Weer aangenaam om te lezen: Indrukwekkende architectuur en mooie natuur: een ideale match.

Altijd fijn om je reactie te lezen: